Emmie's Abu (Boons) is een zoon van Carda de la Galea en Miguel de Mansió Verd, geboren op 31 januari 2009

Boons

Ik ben Boons en ik ben vernoemd naar mijn tante Bones. Ik ben als vierde geboren en de oudste zoon. Ik ga in Kaatsheuvel wonen bij Waltine en Ad. Ik ben nogal lui aangelegd en neem er graag m'n gemak van. Een 'sloaperd' zouden ze me hier in Brabant noemen. Als ik dan eens wel wakker ben, ga ik graag rustig m'n gangetje. Een beetje snuffelen hier en een beetje snuffelen daar en als ik dan iets van m'n gading vind, zet ik er graag m'n tandjes in. Ik ben groot en sterk en moet dus op de hondenschool (en niet alleen daar) goed leren om netjes aan de lijn te lopen. Ik ben een vrolijke vent en ik ga daar in Kaatsheuvel de boel eens op stelten zetten - als ik niet te moe ben.

Fotodagboek - Foto's 2011 - Foto's 2010 - Foto's 2009

Dagboek Boons
28-11-11 * Hallo familie de Nijs Bik. Met ons gaat het prima. Mijn leven als pre-pensionada gaat me prima af en Boons geniet daar iedere dag van. Ad heeft het druk en in de weekenden genieten we samen volop. Boons is een prachtige, sociale, gehoorzame volwassen hond (met ballen). Wij zijn er erg trots op. Hij heeft ook veel bekijks o.a. door zijn gehoorzaamheid. Als we in de duinen lopen en er komt een paard aan weet hij dat hij moet gaan zitten tot het paard voorbij is. Bij ieder asfaltpad wacht hij netjes tot hij het sein 'over' krijgt. We gaan dan ook dagelijks de duinen in. Ad heeft hem nu geleerd los naast de fiets; dat is ook een plaatje om te zien. Hij taalt er niet naar om ervandoor te gaan, hij is zo op de baas gericht. Voor het einde van het jaar werk ik de website nog bij zodat het jaar 2011 weer ingevoegd en afgesloten kan worden. Liefs van Waltine

21-04-11 * Hoi Emmie en Nannie. Bijgaand wat leuke foto's van Boons. Nog op zijn knapst, want de kapper is al weer geboekt. Leuk is het om te zien hoe hij met babys omgaat, gaat er trouw bij liggen en waakt als de beste. We zien jullie op de meeting. Fijne Paasdagen voor de hele familie. Groetjes, Waltine en Ad

19-01-2011 * Winter 2010: Hey Nannie, Emmie, en familie. Alles goed met jullie? Hierbij een paar plaatjes van mij van december 2010. Wat heb ik met mijn baasjes genoten van die prachtige sneeuw. Dagelijks hebben we kilometers gewandeld in de duinen (onze achtertuin). Van het vuurwerk met nieuwjaar ben ik helemaal niet bang geweest. Volgens mijn baasje ben ik schotvast.
Binnenkort word ik 2 jaar. Ik weeg nu 21.8 kilo en ben 52 cm hoog. Ik ben benieuwd hoe groot mijn broers en zusjes zijn. Mijn baasje Waltine noemt mij soms spriet (ze ziet graag vet). Dagelijks maken wij een fijne wandeling en loop ik los zodat ik kan rennen; de duinen op en af. Als ik uit het oog ben fluit mijn baasje en maak ik meteen rechtsomkeerd. Ze zegt dan trots: "Je bent een hele fijne hond". Van al dat rennen word je echt niet dik. Heel veel liefs van Boons voor al m'n broers en zusjes en alvast een heel fijne verjaardag. Boons

Zomer 2010 * Hoi familie in Dongen. Hoe gaat het met jullie? Al een hele tijd niets meer van me laten horen. Geen nieuws, goed nieuws. De zomer van 2010 was fantastisch: voor het eerst mocht ik mee voor een grote tocht met de camper. Mijn baasjes konden gerust slapen ik heb de waaktaak op me genomen (en dat ging me bijzonder goed af). Zwemmen, varen, wandelen, luieren. Volgende keer mag ik weer mee. Heel veel liefs van Boons

13-05-10 * Hoi Nannie en Emmie. Deze mooie foto's van Boons willen wij jullie niet onthouden. We hebben de reportage op canvas laten printen en dat siert nu een wand in de kamer. Wat een foto model hè? Tot ziens, Waltine en Ad

04-03-10 * Dag Nannie en Emmie. Vandaag, 3 maart 2010, naar de Veterinaire Specialist in Oisterwijk geweest voor het oogonderzoek. Mijn baasje zei: We maken er een gezellige dag van. We gaan lekker wandelen langs de vennen en nemen dan een lunch, heerlijk op het terras want het is zo'n mooie dag. Nou, dat was het ook; de zon op mijn lijf, water, bossen en rennen maar. En ineens zag ik daar een stok in het water drijven midden in het ven. Mijn baasjes letten even niet op. En plons, zwom ik naar de stok. Blijkt het een tak te zijn die vast zit - kwam ik zonder prooi het water uit. Van zo´n nat pak werd ik helemaal vrolijk. Ik sprong met vier poten in de lucht en bleef mijn vacht steeds uitschudden, ik kon niet ophouden met rennen. En toen moest ik nog naar de oogdokter. Daar kreeg ik oogdruppels om mijn ogen goed na te laten kijken. Hiervan ging ik een beetje wazig zien. Dus kroop ik dicht tegen mijn baasje aan. We moesten een half uurtje wachten zodat mijn pupillen dan goed open stonden. Intussen werd ik gewogen: 20,8 kg en mijn chip werd gecontroleerd. Daarna kwamen we in een donkere kamer waar mijn ogen met een scherpe lamp en een vergrootglas werden bekeken. Ik bleef heel mooi stilzitten, mijn baasje aaide me over m´n krullenkop. De dokter vertelde dat alles perfect was en vulde het 'rapport oogonderzoek' in wat we mee naar huis kregen. Mijn baasje ondertekende het rapport oogonderzoek en gaf hiermee toestemming om de uitslag aan de Raad van Beheer door te gegeven. Hiermee heb ik jullie op de hoogte gebracht van mijn onderzoek. Veel liefs van mij. Boons

25-02-10 * Dag Emmie em Nannie. Vandaag HD-foto's laten maken en dat alles zonder narcose. Mijn baasje was erg trots op mij dat ik zo flink ben. Hierbij enkele foto's van deze prachtige winter die ik jullie niet wil onthouden.

31-01-10 * Hallo allemaal. Van harte gefeliciteerd met de 1e verjaardag van jullie lievelingsdier (en Nannie en Emmie, Carda en hele meute met jullie kleinkinderen!!! haha). Bijgaand de foto's van Boons, die zijn verjaardagstraktatie al op heeft. Boons is nu een grote knul, 51 cm hoog en bijna 22 kilo. We gaan hem vandaag heerlijk verwennen met een flinke boswandeling en een grote kluif. Groetjes uit Waalwijk.

18-07-09 * Hoi Nannie en Emmie. Nogmaals bedankt voor de moeite die jullie genomen hebben om ons nog een keer te helpen met de oortjes. Wat een overweldigende ontvangst was dat van Boons. Daar sta je dan als bazen van een pup die je al 3 maanden liefderijk verzorgt en dan ineens tel je voor 15 minuten niet meer mee en is de volle aandacht van Boons voor jullie. Wat is dat toch? Een liefdevolle verzorging gedurende de eerste 2 maanden die Boonsje nog niet vergeten was...!! Bijgaande een paar fotos. Als tante Bones uit de puppen is, gaan we graag een keer met jullie meute mee naar de Loonse en Drunense duinen. Laat maar een keer weten. Misschien ook leuk als wij een keer vanuit hier een wandeling organiseren voor het nest? Groetjes, Ad en Waltine

21-06-09 * Beste Nannie en Emmie. Hartelijk gefeliciteerd met de 5 puppies en een dikke knuffel voor moeder Bones!! Groetjes, Ad en Waltine

06-06-09 * Jullie hebben mooi werk verricht. Hij is nu nog vrolijker zo zonder een pak haren.

02-06-09 * Hoi Nannie en Emmie. Hè, hè, wat een warm weekend. Ik kijk al jaloers naar mijn broertjes en zusjes, die al een lekker kort koppie hebben. Afgelopen weekend was wel het toppunt met de warmte. Tot vrijdag. Boons!!

08-05-09 * Dat is een hele poos geleden dat ik wat van me heb laten horen. Geen nieuws is goed nieuws! Druk, druk, druk. Met o.a heel veel leuke dingetjes. Ik zit op de puppycursus en ik vind het daar reuzeleuk. Er zijn daar dan ook heel leuke vriendjes en vriendinnetjes waar ik niet mee mag spelen. Het is moeilijk voor mij om bij de les te blijven. Mijn baasje heeft nu een heel lekkere beloning als ik bij de les blijf en nu lukt het al iets beter. Ook ben ik een middagje naar Dongen geweest; dat was heel gezellig vooral mijn mamma Carda was heel blij mij te zien. We hebben er mooie plaatjes van gemaakt. Met mijn baasje heb ik met het mooie weer in april heel veel aan het water gewandeld en ik kan al heel goed zwemmen. Ja zeg, ik ben een waterhond. Als ik uit het water kom zegt mijn baasje: Wat ben je toch een klein ventje. Hoezo? Ik weeg al 10.2 kg!!
In de tuin ben ik ook al tijdens het spelen met mijn vriendje Hector in de vijver gevallen. Dat was schrikken!! De vijver is echt niet leuk, veel te steil daar mag ik niet alleen bijkomen. Ook ben ik naar de dierenarts geweest voor een prik en ik heb helemaal niets gevoeld. De verzorging van mijn oren en vacht vind ik helemaal niet leuk. Mijn baasje zegt dat dat er ook bij hoort. Als ze met de handdoek aankomt ben ik al weg. En van een pincet moet ik niets hebben. Het is altijd even knokken. Het gaat al steeds beter zei mijn baasje laatst. Dat zal dan wel zo zijn. Maar ik vind er niets aan. Er zat ook kauwgom in mijn haren en die moest eruit geknipt worden. Nou dat is echt niet vet.
Bij tante Els heb ik gelogeerd. Tante Els heeft een kleine hond die al 11 jaar is, Chica en die wil niet met mij spelen. Dus ging ik zelf iets bedenken: roedelleider worden. Maar dat was vermoeiend. Tante Els moest ingrijpen. Toen mijn baasjes me ’s avonds kwamen halen konden ze hun oren niet geloven dat ik op de bank ben geklommen, op de rug van oom Jan heb gezeten, in de handen van tante Els heb gebeten (volgens mij was het spelen), de plaid uit de stoel heb getrokken en al het speelgoed van Chica naar mijn bench heb verhuisd. Toen mijn baasjes me kwamen halen, lag ik uitgeteld in mijn bench. Tante Els heeft nu les gekregen hoe een pup op te voeden. Dus de volgende keer moet ik weer wat anders bedenken. En thuisgekomen was ik weer helemaal mezelf. Dan weet ik mijn plaats. En dat is ook wel lekker en niet zo vermoeiend. Heel veel groetjes van Boons aan alle bekenden

04-04-09 * Heel de nacht doorgeslapen tot 6.30 uur en dat op zaterdag. Een wereldhond ben je en ik kreeg een dikke knuffel. Vandaag de eerste ronde met baasje Ad gelopen. Ik liet alles zien wat ik kon. Goed voorwaarts aan het riempje. Ik ging niet op mijn kontje zitten want het is veel te leuk. En nu gaan we vriendjes maken met Dieuwke, zei hij. Dieuwke is ook nog klein. Nu was ik al helemaal niet meer bang, want ze kwam bij ons in de tuin. Ik liet zien wat ik allemaal kon. Nou, ik heb heel wat geleerd deze eerste week bij mijn familie. Wachten kan ik heel goed. Aan het riempje lopen, kan ik ook heel goed. Even alleen blijven is geen probleem want dan ga ik lekker slapen. Niet meer bang voor gillende kinderen en andere honden. Als er paarden langskomen, ga ik rustig zitten; ik moet wel kijken want ze zijn heel groot. In het witte zand lopen. Op het terras ga ik onder de stoel liggen en dat vinden de mensen geweldig. Ik kan mijn plas al heel lang ophouden en ga piepen als ik nodig moet. Kan goed eten en drinken. Ik heb al vriendjes gemaakt. Ook met Sammy onze familiepoes. Baasje Ad vind ik wel heel leuk. Als ik de kans krijg ga ik bij hem liggen. En baasje Waltine is altijd enthousiast bezig om mij iets te leren. Volgens Ad en Waltine ben ik hun wereldhond! En ik: ik heb het geweldig naar m'n zin.

03-04-09 * Geslapen tot 4.30 uur. M'n baasje dacht dat ze me hoorde, maar dat was niet zo. Heb ik toch maar even een plasje gedaan. Ook vandaag zijn we naar de duinen geweest, naar de hondenloslooproute. Erg spannend al die grote honden. Ik was wel erg voorzichtig. ’s Avonds was ik heel flink en heb ik met Elvis (grote bruine labrador) gespeeld. Ik was helemaal niet bang want mijn baasje hielp me en hield Elvis goed in het oog. Hij riep: rustig, rustig. Dat was echt leuk.

02-04-09 * Vandaag gaan we de duinen in. Waltine gaat picknicken en ik ga mee, verder hoef ik niets te doen. Het is al spannend genoeg. Autorijden kan ik al heel goed (met de kap open is gaaf). Op woensdag zijn er veel kinderen; dan kan ik daaraan wennen en schrik ik niet zo gauw meer.

01-04-09 * Ook afgelopen nacht geslapen tot 4.30 uur en om 7.00 uur opgestaan om met baasje Ad te spelen. Leuk hè?. ’s Morgens mocht ik heel de tuin gebruiken om te rennen en te spelen. Nou dat deed ik; rollen en tollen door de bossen en de struiken. En de bladeren ritselen zo leuk. Daar werd ik helemaal vrolijk van. Maar helaas bleef ik met mijn pootje in het gras steken. Ik heb alles bijelkaar gejankt en niet zomaar even. Ik wilde niet meer op mijn pootje staan, wilde alleen nog in de bench. Mijn baasje heeft mijn pootje goed nagekeken. Ja, mijn baasje is heel goed op de hoogte van Spoed Eisende Hulp. Afwachten en rustig aan doen vanmiddag. Dan is het straks vast over. En ’s avonds nog een ‘ongelukje’: heeeeel erg geschrokken van een kleine terriër die ik niet zag aankomen. Ik schrok zo erg dat ik op de grond bleef liggen en baasje Ad mijn naar huis moest dragen. Baasje Ad vindt dat ik niet zo gauw moet schrikken, je moet vriendjes maken. Mijn baasjes gaan met mij hieraan werken. Wel heb ik heel goed geslapen tot 5.30 uur; zolang kan ik al mijn plasje al ophouden.

31-03-09 * Ik viel gisteravond als een blok in slaap en mijn baasje ook. Toen ik haar om 4.00 uur probeerde te wekken, gaf ze niet thuis. Gelukkig hoorde baasje Ad mij en kon ik mijn plasje kwijt en verder slapen. Om 7.00 uur opgestaan en ik kreeg voor het eerst heel vroeg eten van baasje Ad en dat smaakte goed. Daarna hebben we onze wandeling gemaakt. Het huis krijgt een schoonmaakbeurt. Waltine heeft de reisbench buiten gezet in de zon. Zo kan ik lekker dutten en loop ik niemand voor de voeten. Anneke, de hulp, heb ik een dikke knuffel gegeven. Ze houdt niet van honden, dus moet ik heel lief zijn voor haar. Anders komt ze niet meer poetsen. Ik was ook heel lief voor Sammy, het komt vast goed tussen ons. Wat we vanmiddag gaan doen weet ik nog niet, eerst maar eens bijkomen.
’s Middags zelf uit mijn bench gekropen en lekker op de koele tegels gaan liggen en dit alles zonder iemand te roepen, goed hè? Ook ben ik in de fontein gaan liggen, maar helaas stond deze droog. Jammer voor een waterhond zoals ik. Daarna hebben we geprobeerd om aan het tuigje te lopen. Ik in het tuigje en mijn baasje allemaal lieve woordjes roepen om mij vooruit te krijgen. Ik maak heel goede vorderingen zegt ze; ze is trots op mij.

30-03-09 * Heerlijk gegeten, alles weer okay. Mocht vandaag in de buggy naar de duinen. Samen met de hondjes van tante Els. Dat vind ik het heel leuk; zij zijn stoer en rustig en ik wandel er dan achteraan. Als ik alleen ben, moet ik nog wel wennen. Vooral aan al die rennende grote honden en schreeuwende kinderen. Er was ook verre familie, een Spaanse waterhond uit Mierlo. Die kwam te dichtbij, dat heb ik goed laten merken. Ook kennisgemaakt met Dieuwke van de buren (Friese stabij). Die is heel wild!! M'n baasje tilde me op. Dieuwke had een hemd aan; ze was geopereerd en kan nu geen puppies meer krijgen. Aan het tuigje lopen lukt nog niet echt. Ik ga dan op mijn kontje zitten. Als ik naar huis ga doet mijn baasje het toch om. Dan doe ik wel heel erg mijn best om het te leren.

29-03-09 * Vannacht heb ik tweemaal slijm gespuugd. M'n baasje heeft me uit de bench getild en ik heb toen meteen een plasje gedaan. Om 6.00 uur zomertijd heb ik mijn baasje gewekt. M'n baasje gaf me een dikke knuffel, zo’n goede tweede nacht! Eerst gingen mijn baasjes ontbijten en daarna kreeg ik lamshart, die er meteen weer uitkwam. O, o, dat vonden mijn baasjes niet leuk, ze maakten zich een beetje zorgen. Je gaat toch niet ziek worden, zeiden ze. Gisteren zeker veel te veel indrukken opgedaan. We gaan het vandaag eens heel rustig aan doen. Vandaag blijven we 'rund um hause', dat is ook heel gezellig. Ad droeg me naar de 'plasplaats'; daar kan ik heerlijk ravotten in de bladeren en struiken en ik loop dan zelf terug achter mijn baasje aan; dat vinden we beiden leuk. De poes Sammy blijft op een afstandje. We worden vast goede maatjes, maar ze zal nu zelf moeten komen, ik wacht af.
De hele dag smaakte mijn eten niet meer (alleen kwark op), dus werd mijn familie in Dongen gebeld. Geen zorgen maken; het is een flink kereltje het komt wel goed. Tijdens de visite ’s avonds vond mijn baasje Waltine dat ik in de bench moest blijven (we houden het rustig voor de pup) met deurtje dicht. Nou, daar was ik het echt niet mee eens. Voor het eerst liet ik m'n stem horen en begon heel heftig te janken. Waltine ging met haar rug naar me toe zitten, dus hield ik heel gauw op en deed alsof ik ging slapen, maar ik hield ze in oog. Het deurtje ging open voor de laatste wandelronde met Ad en Waltine voor het slapen gaan. Lekker ravotten door de struiken en bladeren hééél fijn. Wat was ik moe toen ik thuis kwam. Ik liep meteen naar mijn slaapbench en ging er met mijn voorpootjes op staan. Optillen, ik wil er in!! Jij bent wel een heel bijzonder ventje, zeiden ze, en ik sliep tot 4.30 uur zomertijd voor mijn eerste plasje zich aankondigde. M'n baasjes waren onder de indruk van mij, en weer kreeg ik een dikke knuffel. Ha, ha, ha, ha, ik heb ze weer verrast!

28-03-09 * Deze mail is speciaal voor mijn familie in Dongen. Jullie zullen wel erg benieuwd zijn hoe het met mij is gegaan. Nou, het is helemaal niet eng om naar je nieuwe baasjes te gaan. Ad en Waltine zijn wel heel lief voor mij en ik ben dan ook een stoere vent. Ze kwamen me afhalen en ik moest onderin bij de voeten liggen in de auto. Eigenlijk vond ik dat niet leuk, maar ik heb niet gepiept. We kwamen langs de Efteling; daar wonen we vlakbij en dat vind ik wel leuk. Toen we aankwamen, heb ik gelijk een plasje gedaan en ben ik binnen de boel eens gaan verkennen; ook de achtertuin heel voorzichtig. Er woont ook een poes. Wat was ik blij dat ik een viervoeter zag. Ik maakte een sprongetje van geluk, maar zij maakte zich heel groot. Ik zag dat ze eigenlijk helemaal niet zo groot was dus draaide ik me gewoon om. Ik heb hier een eigen bench, haast dezelfde als bij jullie: met spulletjes die heel lekker naar jullie ruiken. Zo heb ik jullie bij me en ik ben heerlijk op deze nieuwe plek gaan slapen.
Toen ik wakker werd, kwamen de gasten mij bewonderen en ik kreeg heel veel speeltjes. Er was ook een soortgenoot bij, die plaste in de tuin. Ik gelijk eroverheen, ziezo ik woon nu hier. Ik wilde spelen maar hij niet, dus nam ik mijn eigen speeltjes. Van al die mensen en aandacht werd ik erg moe en ik liep naar mijn bench. De deur stond open en ik ben eens lekker gaan uitrusten. Ik sleepte de grote beer mee de bench in en ging er bovenop liggen. Het eten smaakte me goed, ik deed een grote hoop in de tuin voordat ik de nacht inging.
In de slaapkamer heb ik ook een eigen plaats naast het bed gekregen omdat ik nog maar klein ben, zeiden ze. Dan kan ik mijn baasjes horen en zien en zij mij. Al mijn spulletjes gingen mee; je weet wel die ruiken zo lekker. Ik ging eerst eens goed rondkijken. Zij bleven maar zitten kijken totdat ik me lekker op mijn plek rolde en in slaap viel. Om 2.30 uur voelde ik mijn blaas en ging ik zoeken of er ook een uitgang was. Geen paniek, er kwamen twee grote armen die mij eruit tilden en me buiten zetten waar ik meteen mijn blaas ledigde. Lekker nu weer verder slapen. En om 5.30 uur voelde ik weer een plasje, weer zocht ik de uitgang en weer kwamen er twee grote armen die me hielpen. We sliepen tot 7.30 uur. Mijn baasjes waren wild enthousiast en knuffelden me. Ze vertelden dat ik een hele flinke vent ben. Ik heb niet gepiept want ik ben al heel groot.