Emmie's Nieto is een dochter van Carda de la Galea en Aladin Aguas Arriba, geboren op 13 januari 2008

Nieto

Ik ben Nieto, ik ben als vierde geboren. Ik woon nu in Friesland bij mijn mensen Femke, Paul, Mirthe en Nick en de rest van de roedel Doerak, Senna en Mika en nog twee piepbeesten in de tuin. Ik heb het daar reuze naar mijn zin en voelde me meteen thuis. Ik ben niet zo dol op vreemde mensen en daar houden ze gelukkig rekening mee. Die vreemde mensen zijn hier trouwens helemaal niet zo eng, want ze kijken niet eens naar me. Best toffe jongens die Friezen. Femke wil graag leuke dingen met mij gaan doen, nou kom maar op! Dat wil ik ook wel. Ik sta al te popelen. Ik kan al heel goed een bal halen en netjes terugbrengen en als er veel met mij gespeeld wordt, ben ik in de hondenhemel. Femke traint op een hondenschool en die weet wel van wanten, nou ik ook. Ik heb hier ook al kennisgemaakt met twee mensen uit een andere roedel met drie Spaanse waterhonden. Zulke lui mag ik natuurlijk wel want die weten dat een hond zoals ik niet zomaar een doorsneehond is. Knuffelen? Heel graag, maar dan wel met mensen die ik leuk vind. Jullie gaan toch ook niet op straat met een wildvreemde staan knuffelen?

Fotodagboek - Foto's 2010 - Foto's 2009 - Foto's 2008

Dagboek Nieto
21-03-10 * Hallo familie. Hier zijn weer eens foto's van Nieto. Alles gaat supergoed met haar. Ze is afgelopen donderdag geschoren, en daar was ze ook echt wel weer aan toe. Ik heb haar in de winter wat bij moeten houden met knippen omdat ik de laatste keer met scheren er niet bij was. Ben dus ook heel erg blij 'en Nieto ook' dat ze weer geschoren is. Ik had nog wel even een vraagje. Hoe vaak is ze bij de vorige eigenaar geschoren en moest ze toen ook plat liggen? Of heeft ze dat bij jullie ook gedaan? Ze is namelijk niet echt een held op tafel en plat liggen op tafel wil ze al helemaal niet. Op de grond gaat ze wel plat liggen. Verder heeft ze het heel goed gedaan. Het ging al veel beter dan de eerste keer. De volgende keer maak ik wel weer een verhaaltje over haar voor in haar dagboek en zal wat vaker foto's en een verhaaltje sturen. Groetje uit het hoge noorden.

Nieto is twee keer door ons geschoren. Een keer toen ze nog bij haar oude baasje was en een keer toen ze bij ons woonde. Ze heeft daarbij op de trimtafel gestaan en gezeten. Plat liggen hoeven de honden bij ons nooit omdat de meeste honden dat niet prettig vinden. We laten ze alleen op hun zij liggen als ze helemaal ontspannen zijn en het dus geen probleem vinden. Meestal gaat dat naarmate ze ouder worden beter. Carda en Bones gaan er inmiddels wel bij liggen. We hebben de honden nooit vastgezet. Het scheren doen we bij honden die het nog niet prettig vinden altijd met z'n tweeën: een scheert en de ander leidt de hond af met lekkers en / of een speeltje. De oren knippen we altijd met de schaar. Het draait er vooral om dat de hond zich ontspant. Dat lukt het best met afleiding.

05-03-09 * Hallo Nannie en Emmie en familie. We hebben er 7 februari een dochter bijgekregen. Ze heet Doutsen en alles gaat goed. Nieto vindt het ook allemaal best. De eerste week met het bezoek herkende ik Nieto helemaal niet terug. Ze was zo lief en rustig tegen het bezoek. De meesten had ze al een paar keer gezien, maar ook tegen onze grootouders, die ze eigenlijk nog nooit gezien had, deed ze het geweldig. Een echte superhond. Ze geeft Doutsen regelmatig een lik op haar hoofd en heeft goed in de gaten dat ze voorzichtiger met haar moet doen dan met Mirthe en Nick. Soms wil ze nog wel eens half tegen haar aanleunen als Doutsen bij mij op schoot zit en Nieto er ook bij wil. Is wel grappig. Verder gaat het echt super met haar. Ze speelt nog steeds graag met onze kat en daagt Doerak ook regelmatig uit, maar die kan dat nog steeds niet waarderen en dat zal ook niet anders worden ben ik bang.

13-01-09 * Hallo mama en de rest van de familie. Hier gaat alles goed met mij en heb het erg naar mijn zin. Ben vooral vriendjes met de Cyperse kat hier. Die wil af en toe wel met mij spelen. Doerak is ook wel lief hoor, maar die is niet zo spelerig. Hoe gaat het met mama haar buik? Mijn baasje heeft de foto's op de site al gezien en het groeit al aardig. Ik zal mijn baasje binnenkort even aansturen om wat foto's en een verhaaltje te sturen. Een poot en een dikke tút op'e snút van Nieto.

17-10-08 * Hallo allemaal. Hier een kort verhaaltje van het nieuwe gezin van Nieto in Friesland. Ik zal eerst mijn gezin even voorstellen. Ikzelf ben Femke en getrouwd met Paul. We hebben twee kinderen, Mirthe van 4 en Nick van 2. En één keer in de twee weken nog het zoontje van mijn man uit een eerdere relatie. Onze oudste hond heet Doerak en is alweer 10 jaar. Ook hebben we twee katten van 8 jaar, Senna en Mika. In de tuin hebben we nog een konijn en een cavia. Een leuke beestenbende dus.
Nieto kwam 3 weken geleden bij ons in huis. Toen ik haar voor het eerst op de foto zag had ik gelijk al zoiets van: die wil ik een nieuw huis geven. Na een paar keer met Nannie gebeld te hebben en na goed overleg met het thuisfront hebben we een datum afgesproken om kennis te maken met Nieto en haar eerst voor een proefperiode mee te nemen. Bij thuiskomst kwam mijn man al met onze hond, Doerak, naar buiten om kennis te maken, maar dat vond Doerak eerst niet zo geslaagd. 'Mijn vrouwtje met een andere hond dat kan toch niet.' We hebben toen even van hond geruild en ik ben op mijn hurken gaan zitten en heb beide honden aangehaald en wat lekkers gegeven. Toen ging het eigenlijk gelijk al goed. Ook in huis voelde Nieto zich gelijk op haar gemak. Ik heb haar eerst wat kennis laten maken met het huis en de katten. Dat was natuurlijk wel leuk, die katten in huis. Gelukkig ging dat ook heel snel goed. Wel heeft Nieto al kennis gemaakt met een poot van de katten, maar dat is maar bij één keer gebleven. We hebben 's avonds al even gekroeld met elkaar. De nacht ging ook heel goed. We hebben de hele nacht doorgeslapen. We hebben het weekend rustig aan gedaan en lekker met elkaar gewandeld en 's avonds lag ze heerlijk bij mij op schoot te snurken. Het is net of Nieto hier al tijden is en het nooit anders geweest is. Met de kinderen gaat het ook heel erg goed. Ze spelen met elkaar met de bal of een ander speeltje. Als ze tegen Nieto zeggen dat ze de bal los moet laten, doet ze dat ook en staat dan in spanning te wachten totdat ze de bal weer gooien. Echt geweldig om te zien. Het konijn en de cavia vindt ze ook heel leuk, vooral als die in de ren lopen. Kun je zo leuk tegen blaffen.
Na amper een week bij ons in huis moest Nieto al mee op verjaardagsvisite bij mijn schoonfamilie. Ook daar liep zij rond alsof ze daar dagelijks over de vloer kwam. Echt super om te zien. Het klikt gelukkig heel goed met het gezin en de dieren. We hebben dus besloten om Nieto hier te houden en haar een fijn leven te geven. Groetjes Paul, Femke, Mirthe en Nick. En natuurlijk een poot van Nieto (en de rest van de beestenbende).

11-06-08 * Kijk voor de foto's van het scheren van Nieto bij Foto's 2008 bij 11-06-08 - Scheren.

01-04-08 * Hoi lieve lezers. Ja ..., toen stonden wij om half zes in de nacht, in de sneeuw buiten en konden we niet meer naar binnen. Het was de nacht van Eerste/Tweede Paasdag. Gelukkig woont de zoon van het baasje naast ons en werd hij wakker van de bel! Toen ging het baasje maar op de bank verder slapen en ik werd aan de verwarming vastgeketend. Maar ja ... de sleutel zat aan de binnenkant van de deur dus moest er een 'inbreker' komen, gelukkig werken die gewoon op Tweede Paasdag, en die kon met een stukje plastic zo de deur weer voor ons open doen. Gelukkig maar. De volgende dag vergat mijn baasje weer de sleutel, maar toen lag hij gewoon op de trap dus konden we met de sleutel van de buurman naar binnen. Nu heeft ze maar een sleutel in de tuin verstopt. Ja, dat heb je als je wat uurtjes slaap tekort komt door een ondeugende hond. Ja ... nog even over die tuin. Ze had het al over een vijver gehad en over als de zon schijnt ... nou blijkbaar was ze toch even vergeten dat ik een waterhond ben. Ze liet me even de tuin zien, maar ik liep nietsvermoedend nogal hard in een bepaalde richting en toen voelde ik opeens helemaal geen grond meer onder mijn voeten. Ja, wat doe je dan ... zwemmen naar de kant. Ze heeft, gewoon voor mij denk ik, een schuin aflopend stukje in de vijver dus loop je er zo in. Daarna rende ik me even als een dolle hond door de tuin, het leek wel of ik ADHD had. Ja, nog even over die labradoodles. Bij mij op school zit er ook een. Hij/zij lijkt echt sprekend op mij, nog wel, ik denk dat over een paar weken de verschillen wel duidelijk zullen worden. Donderdag moet ik de hele dag met het baasje naar haar school. Helemaal in Assen. Het baasje hoopt dat ik me keurig zal gedragen ... ik zal er eens over denken. Jullie horen nog wel hoe het afgelopen is. Nieto

19-03-08 * Hoi allemaal. Hier weer wat nieuws van mij, Nieto. Wat leuk om alle belevenissen van mijn familieleden op internet te lezen. Ja,ja, mijn baasje heeft een wel wat grotere vijver in de tuin en daarom heeft ze me daar ook nog niet laten lopen. Ze wacht tot het wat warmer buiten is zodat als ik een sprong maak in de vijver in ieder geval een beetje in de zon kan opdrogen. Morgen is een spannende dag ... ik ga morgenavond voor het eerst naar school!! Mijn baasje heeft er erg zin in want ze heeft een heleboel vragen voor de juf. Ik heb al aardig wat honden uit de buurt ontmoet en tegen sommige doe ik heel stoer ... ik blaf eens hard zodat ze weten dat ze in de toekomst voor me moeten oppassen. Ik blijf namelijk niet zo klein als dat ik nu ben. Mijn baasje heeft mijn tuigje al twee keer wijder gezet. Nou, allemaal de groetjes en tot horens, Nieto.

13-03-08 * Hoi allemaal, hier weer even wat berichten van mijn kant. Het gaat heel goed met me. Ik durf al best langs een hele drukke weg te lopen en tijdens de storm ben ik ook gewoon lekker naar buiten gegaan. Ja, dat plassen ... mijn baasje heeft van dat hele mooie laminaat dus je snapt ... dat plast en poept best lekker. Vanmorgen piepte ik om 06.00 uur en werd ik weer buiten gezet ... nou ... mooi niet. Toen piepte ik om 07.00 uur weer en werd ik weer buiten gezet ... maar ik wacht gewoon tot ik het weer binnen kan doen. Met die poezen is het ook wat. Mag ik niet aan hun eten zitten ... gaan ze gewoon mijn bench in en smikkelen van mijn lekkere vlees! Dat zou toch niet mogen. Gisteren zijn we naar de gewone dokter geweest en wat er toen gebeurde! Die man noemde me een poedel!!!!!!!!!! Je zou toch denken: zo iemand heeft geleerd, maar dat zegt tegenwoordig ook niets meer. Ik vind het nog steeds heerlijk om in die tas te zitten. Als we naar de hal gaan kruip ik er soms uit mezelf in terwijl ik dan eigenlijk geacht wordt mee naar buiten te lopen om ... ja waarom lopen we iedere keer naar buiten? Ik ben in die tas ook al twee keer stiekem een supermarkt in geweest. Gewoon op de bierkratstandaard. Die karretjes maken best wel herrie op de straat maar ook daar sla ik me doorheen. Ik ben blij te lezen dat het met de rest van de familie ook goed gaat. Is het weer lekker rustig in huis mamma of mis je ons wel een beetje....veel? Groetjes van Nieto

07-03-08 * Hoi mamma en de rest van de familie. Nou, er is alweer een dag voorbij. Vannacht werd ik om 03.00 en 06.00 uitgelaten, zeg nou zelf dat zijn toch geen tijden. Ik deed het keurig om 07.15 in de bench. Wie zegt trouwens dat krabpalen alleen voor poezen zijn. Dat dikke touw is uitstekend om je tanden te testen. Over tanden gesproken ... de dierenarts wist mijn baasje de stuipen op het lijf te jagen door te zeggen dat ik 2 mm overbeet heb, mijn éne hoektand staat niet helemaal goed ... ik was dus eigenlijk niet geschikt voor het moederschap. Mijn baasje wist haar zenuwen nog net te bedwingen en een paar onzekere tranen (de Spaanse waterhond stond trouwens niet eens in de computer van de dierenarts). Gelukkig wist Nannie haar weer helemaal gerust te stellen en inderdaad stond er wat over in het prachtige boek wat mijn baasje heeft meegekregen. Ze is daar trouwens HEEL BLIJ mee en vindt dat Nannie en Emmie er heel veel werk van gemaakt hebben. Iedere bezoeker krijgt het gelijk in handen gedrukt. Ik heb trouwens vandaag voor het eerst echt geblaft! Ik wilde zo'n echte Britse dame uitnodigen voor een spelletje, maar ze reageerde jammer genoeg niet. De verhouding is dus nog steeds koeltjes. Opruimen hoef ik trouwens niet meer te leren. Ik heb HELEMAAL UIT MEZELF al mijn speeltjes opgeruimd en in mijn bench gelegd ... is dat niet knap!!! Vandaag heb ik voor het eerst ook twee keer een 'echte' wandeling gemaakt. Ik rook heel veel plasjes en poepjes van andere honden dus dat grasveldje is niks voor mij. Ik houd het wel bij het laminaat. Mijn baasje heeft zich voorgenomen om me de aankomende nacht door te laten slapen. Gelukkig ... ze heeft het eindelijk door. Dat was het weer even voor vandaag.

06-03-08 * Hoi mam en verdere familie, nou de nacht ben ik goed doorgekomen. Nadat mijn baasje de bench had dichtgedaan heb ik ongeveer 10 minuten zitten janken, maar toen dit geen uitwerking had ben ik lekker gaan slapen. Mijn baasje vond het nodig om de wekker te zetten om 02.00 uur en ik werd buiten in de kou neergezet. Nou wat doe je dan? Juist, je gaat lekker onder de lange jas van je baasje boven op haar voeten liggen. Nou, dat was blijkbaar niet de bedoeling want toen gingen we weer naar binnen. Deze hele ceremonie werd die nacht nog twee keer herhaald, ik snap echt niet waarom. Toen ik 's morgens uit de bench werd gehaald had ik een keurig plasje op mijn lekker dikke kleed gedaan, daarvoor ligt dat kleed toch in de bench nietwaar?! Nu ligt er gewoon een dubbele handdoek in, heb ik wat verkeerd gedaan dan? Om half negen werd ik in de auto geladen, ik had best een mooi verblijf, een soort weekendtas met gaas, dus dat beviel me wel en ja dat autorijden was ik inmiddels ook al gewend dus je hoorde mij niet klagen. Maar ja, waar we terechtkwamen? In een soort gymzaal met allemaal bewegende vrouwen in glazen capsules, echt geen gezicht! Iedereen kwam me even door het gaas heen bewonderen en ik deed net of al die aandacht mij niet interresseerde. Maar je zult het niet geloven ...... van de negen vrouwen die er waren bleek er één ook een Spaanse waterhond te hebben. Gelukkig bleek deze soortgenoot het ras waardig, de loftrompet klonk door de gymzaal. Ik heb dat hele uur geen kik gegeven. Daarna gingen we naar een heel lieve oude dame waar mijn baasje ging stofzuigen en nog wat van die klusjes. Weer heb ik een uur lang geen kik gegeven. Maar de klap op de vuurpijl moet nog komen. Toen we thuis kwamen zag mijn baasje dat de kranten nog droog waren in de tas dus ze zette me nog even buiten en JA HOOR, de eerste plas op de stoep van mijn baas was een feit!!!! Daarna heb ik weer vier keer binnen geplast maar dat komt gewoon omdat ik expres geen duidelijke tekenen geef dat ik wat moet doen. Vanmiddag was het lekker rustig. Voor morgen staat een bezoekje aan de dierenarts gepland en gelukkig keek deze niet vreemd op bij het woord gezondheidsverklaring. Ik wilde nog wel even wat kwijt .... ik vond mijzelf natuurlijk heel interressant met mijn buitenlandse afkomst ......... blijkt dit baasje notabene een Pers te hebben (waar ligt dat land?) en twee Britse dames. Nou je weet hoe die Britten zijn, erg op hun eigen soort gericht dus eigenlijk keuren ze me geen blik waardig. (Is waarschijnlijk die ene Brit zwanger! Help, kan ik wat Spaanse versterking af en toe krijgen!!! Het is trouwens wel HEEL FIJN om al dat speelgoed niet hoeven te delen!!! Ik kan gewoon kiezen waarmee ik ga spelen en niemand pakt het dan van me af!! Nou doei!!!! Nieto

05-03-08 * Nieto heeft inmiddels al het eten op. Ik neem alle schuld op me van drie 'ongelukjes', ze was me gewoon te snel af. Eén ongelukje op m'n kleed dus dat staat nu in de berging, wel zo rustig. Inmiddels had ze een nieuw slaapplekje ontdekt onder mijn stoel. Ik legde haar iedere keer weer in de bench, maar binnen de minuut zat ze weer onder de stoel. Mijn dochter kwam op het idee om een deken over de bench heen te leggen en dat was de oplossing. Ze reageerde erg goed op mijn dochter die ze natuurlijk wel eens heeft 'gezien', maar ook bij mijn zoon liet ze zich rustig aaien. Wat mijn dochter deed zeggen: ze is minstens zo kroelerig als de poezen. De poezen houden zich nog steeds een beetje op afstand maar beter zo dan al dat geblaas. Dus daar verwacht ik verder geen moeilijkheden mee omdat Nieto zich ook niets van de poezen aantrekt. Ik heb een goede etensplek voor de poezen gevonden. De krabpaal staat nu zo dat ze via de krabpaal op de tamelijk hoge vensterbank kunnen komen. De vensterbank is zó hoog dat Nieto daar onmogelijk op kan springen dus tenzij ze zich geroepen voelt om in de krabpaal te klimmen, kan ze daar niet bij. Nou ik ben benieuwd hoe het vannacht gaat, maar dat hoor je morgen wel.