Dagboek 1e nest (21 februari 2002)


pups

We zijn blij dat onze pups zo goed terecht zijn gekomen en dat de nieuwe baasjes zo blij met ze zijn.

Rixx, haar eigen verhaal
Het verhaal van Tico

Twee weken later waren we in Beverwijk bij Tico. Ook hij is, ondanks zijn man-zijn, sprekend zijn moeder. Ook daar werd natuurlijk gestoeid van jewelste en de dame en de heer konden in de tuin hun gang gaan. Ook Tico werd door ons verblijd met zijn afstammingsbewijs. Dat is toch het puntje op de i. Van Tico hebben we uitgebreid foto's bekeken en we moesten vooral erg lachen om de foto's van zijn schurkenstreken. Met Tico en Flynn zijn we naar het strand gegaan. Dat was natuurlijk dolle boel. Lekker rennen, rausen door het water en maar achter de bal aan. Onvermoeibaar die twee. Zeer tevreden zijn Emmie en ik weer huiswaarts gekeerd.

Inmiddels is het oktober 2002 en we hebben allebei onze pups bezocht. Wat een kanjers.
Eerst kwamen we bij Rixx. Wat lijkt zij op haar moeder zeg. Twee druppels water. Dat is toch wel erg leuk om te zien. We hebben ook eindelijk kennis gemaakt met Mexx, waar ook al zoveel over is geschreven. We zijn met de drie hondjes, want Flynn was er natuurlijk ook bij, meteen het bos in gedoken. Daar konden ze even uitgebreid kennis met elkaar maken. Flynn wilde wel graag een beetje de baas spelen over Rixx, maar daar stak Mexx een stokje voor. Zij liet duidelijk merken wie de baas was. De dames hebben heerlijk geravot en daarna zijn we verwend door Lenie met lekkere hapjes. Voor Rixx hadden we haar afstammingsbewijs bij ons en daar waren ze in Doorn natuurlijk reuze blij mee.

Nou, het is gebeurd hoor! De hondjes zijn gisteren gechipped (hoe schrijf je dat eigenlijk?) Het viel mee. De dame van de Raad van Beheer gebruikte een vrij dikke naald en daarmee werden ze in het nekvel geprikt. Ze gaven allebei een klein kikje en toen was het al klaar. Veel diervriendelijker dan dat tatoueren. De stambomen zijn nu aangevraagd.
Vandaag wordt Rixx opgehaald. Een raar gevoel. Aan de ene kant feeststemming omdat ik het zo leuk vind voor de Frijsteentjes, aan de andere kant droevenis (en nu al heimwee, ze is nog niet eens weg).
Emmie heeft Rixx gisteravond in bad gedaan en als je nu het verschil ziet tussen het vieze Tico'tje en dat witte hondje, dat echt voor een Witte Herder door kan gaan, lach je je dood.
Alles is er klaar voor. Een map met foto's en informatie. Puppypakketten, stukje deken, stukje handdoek, speeltje, allemaal gaat het mee op het grote nieuwe avontuur. We boffen met onze pupkopers want ze zullen ons op de hoogte houden van het leven van "onze" hondjes. Dus het verslag hierover zal ook een vervolg krijgen.

Vanaf het moment dat we Flynn in huis kregen was voor ons duidelijk dat we ook pups van haar wilden. Het is zo'n lieve hond, dat we denken een bijdrage te kunnen leveren aan het prachtige karakter van de Witte Herder, zoals het hoort te zijn.
We hebben dus alle noodzakelijke trajecten doorlopen om volgens de regels van de Witte Herder Vereniging Nederland te mogen fokken. Flynn is aangekeurd door de Vereniging, heeft aan de benodigde shows deelgenomen en is getest op HD. Nadat dit allemaal in orde was hebben we contact opgenomen met de Fokkers Advies Commissie voor advies over een geschikte reu. Van de FAC kregen we vijf namen van reutjes door. Degene die ons al op papier het meeste aansprak was Credo van Alma en Piet Groot. We zijn kennis gaan maken en Flynn en wij waren meteen helemaal verliefd op Credo. Flynn werd uitgehuwelijkt en zodra ze loops zou worden zou ze bij Credo gaan logeren.
In Hensbroek hadden ze nog nooit zo'n aanstellerig wicht meegemaakt. Nu is Flynn heel erg aan haar vrouwtje (Emmie) gehecht en moest dus het nodige misbaar maken omdat ze zomaar achter gelaten werd. Gelukkig heeft Credo na wat aandringen haar hart toch veroverd en de zwangerschap was een feit.
Weer thuis gekomen begon Flynn al snel uit te dijen. Haar taille was binnen 2 weken verdwenen. Maar toen.......... Het bleef bij een uitgedijde taille. Ze was voor ons duidelijk zwanger, dat wel. Maar in de laatste week van haar zwangerschap geloofden andere mensen het nog niet als we vertelden dat ze op het punt van bevallen stond.
Wij hadden inmiddels acht liefhebbers en het vermoeden dat Flynn nooit zo veel pups in haar buik had. Maar ja, je weet het niet, je weet het niet. Op donderdag 21 februari was het zo ver. Al in de ochtend had ze duidelijk ontsluitingsweeën. Ze liep te hijgen en lag te rillen. Het duurde nog tot de avond voordat ze persweeën kreeg. En toen, om 19.45 uur de eerste pup, een reutje, we noemden hem Zeus (nu Tico). Om 20.30 uur werd de tweede pup geboren, een teefje, Hera (nu Rixx). Daarna ........... niets meer. Helaas voor zes mensen op onze wachtlijst bleef het bij twee. Maar jongens wat een luxe! Twee pups, dat is relaxed. Meer dan voldoende voeding natuurlijk. We hoefden ons helemaal nergens mee te bemoeien. De eerste vier weken deed moeder alles zelf. Toen was het nog niet nodig om te gaan bijvoeren en hebben we dat alleen maar gedaan omdat de pupjes nu eenmaal gespeend moeten worden.
Inmiddels zijn de pups ontwormd en ingeënt. De dierenarts vond het prachtige, gezonde pups. Allebei de pups gaan binnenkort naar hun nieuwe baasjes. Ze hebben al van alles en nog wat meegemaakt. Zijn mee geweest in de auto, naar winkels, naar het bos, naar de tennisbaan. Vreemde honden ontmoet, kleine kinderen, katten. Ze slapen 's nachts al in de bench. Ze maken wel het nodige misbaar op het moment dat we het deurtje dicht doen, maar leggen zich snel bij het onvermijdelijke neer. "Dan gaan we maar slapen, mopper, mopper, zo is er ook geen lol aan", hoor je ze denken. Ze kunnen al de hele nacht doorslapen zonder de bench te bevuilen, dus dat is keurig.
Nu is het wachten nog op de Raad van Beheer voor het chippen en dan komt de grote dag. We hopen dat we de goede baasjes hebben uitgezocht en dat ze voor deze baasjes dezelfde betekenis krijgen als Flynn voor ons heeft.